SINAVVVV......

Pelte gibi koyuyor omzuma başını..... Şaşkınım ne oldu? Neyin var diyorum....

     -Yorgunum çok yorgunum... Uykum var sadece uyumak istiyorum diyor..    Uyu o zaman diyorum..

     -Uyuyamam sınavım var, ders çalışmam lazım diyor.. Olsun git biraz dinlen diyorum. Hayır diyor bitkin bir şekilde odasına gidiyor...

 Sesini duyuyorum odadan;

      - Hani bu sene daha rahat edecektim, hani sınavlar bitecekti, rahatlayacaktım diyor....
 
       Susuyorum.... 

       Diyemiyorum ki hayat bu sınavlar hiç bitmeyecek, hayat hep böyle zorluklarla sürüp gidecek... Hep birşeyleri elde etmek için, çok daha başarılı olmak için hep mücadele edeceksin. İstemesende, fark etmesende hep bir sınav olacak hayatında....

     Gönlüm böyle olmasını istemesede, onları bu kadar bıkkın, yorgun, tükenmiş görmek istemesem de, duygularıma aykırı olsa da susuyorum....Klasik anne sözleri hepimiz bu sınavları yaşadık, sende mecburen yaşayacaksın diyorum...

        Ama yüreğim öyle demiyor......Bir yanım onların başarılı olmalarını isterken diğer yanım bu böyle olmamalı diyor. Hayat bu kadar yorgun, bezgin olmamalı.......

     
       Her zaman bir koşturmaca olacak hayatımızda; gün gelip geriye dönüp baktığımızda önemli olanın  nereye gelmiş olduğumuzdan çok, nereden ve nasıl geldiğimiz olduğunu unutmuyorsak eğer....

      Geldiğimiz yer koltuklardan çok gönüller ise işte o zaman gerçek sınavı kazanmışızdır.. Diyorum içten içe ve yine susuyorum.......