KAÇARKEN!
Kaçarken yakalandım mı desem acaba...Odaya giriyorum bir de muhabbetin
tam ortasına son bir kaç yıldır hissettiğim benden on, on beş yaş küçüklerin beni bunaltan
kişilik sancılarının tam ortasına...
Bilmiyorum o dönemlerde yani 30 lu yaşlarda bizdemi öyleydik diyeceğim ama
bir an düşünüyorum hayır biz böyle değildik biz her zaman büyük, küçük saygılıydık.
Her zaman insana değer verdik bulunduğu konum hiç bir zaman önemli değildi
gözümüzde kimi zaman apartmanımızın merdivenlerini silmeye gelen teyze masamızın
baş köşesinde çayını içti kimi zaman aynı sandalyede maddi olanakları çok daha iyi
bir insan oturdu...
Hiç demedik bu insan çok zengin buna çok
hürmet etmeliyiz yada bu insan çok fakir,
elbiseleri kirli evimize almamalıyız..
Hiç demedik benim kariyerim çok iyi beni
asla ezemezler, asla ezdirmem..
Hiç demedik ben özgür bir insanım her
istediğimi yaparım, sadece istediğim
insanlarla muhabbet kurarım...
Tümü insandı bizim için, herkes eşit sevgiyi ve saygıyı hak ediyordu...
Büyüklerimiz bize böyle öğretti de....Sonraki gelen nesile ne oldu?
onları nasıl bu kadar farklı yaptı bazen anlamakta
güçlük çekiyorum...
Bazen bizim gönül rahatlığıyla dostlarımız için yaptığımız
fedakarlıkları ben böyle kendimi asla ezdirmem diyecek
kadar çok özgüven sahibi olduğunu sanan bu nesil
sadece etrafındaki çook samimi olduğunu iddia ettiği
iki, üç arkadaşıyla dolaşırken gün geldi hepsi birbiri
ile küs, kankalık bitmiş düşmanlık çanları ile dolanır oldular...
dönemlerde ve şimdi dostluk, komşuluk,
arkadaşlık...
Biz tanıdığımız veya tanımadığımız her insana
karşı sorumlu hissettik kendimizi, hep onlarında
o an ne hissedebileceklerini düşündük ve ona
göre davrandık...İnsanları üzmek, kırmak, hor görmek bize yapışmayan etiketlerdi..
İşte bu yüzden o oda beni boğdu! Seni dinlemiyorsa ver cezasını, asla ben kendimi
ezdirmem, o kimki seninle konuşuyor...Bu sözler yankılanırken duvarlara kaçtım... Bazen
kaçmak kurtuluştur hele ki sadece en doğruyu ben bilirim at gözlüğü ile bakanları
değiştiremiyorsan hemen kaç o ortamdan.... Ben de böyle yaptım arkama bile
bakmadan, yorumsuz bırakarak ortamı kaçtım... Nereye mi....
